Genieten

Ik heb kerstvakantie, twee weken lang. "Dat wordt genieten", bedacht ik me al een maand van te voren. Vrijdag 18 december beginnen we met en lang weekend Keulen waarbij we allerlei kerstmarkten bezoeken, zondag terug, dinsdag verjaardag vieren, vrijdag/zaterdag Kerst. En dan nóg een week vrij. Hoe geweldig kan het leven zijn?

Na deze voorpret komt de werkelijkheid: het weekend in Keulen valt samen met de terugkeer van Vadertje Vorst en dus lopen we met -12 graden Celsius de hele dag buiten, van de ene kerstmarkt naar de ander. Die overigens erg tegenvielen na alle verhalen en eerdere ervaringen. Ook het hotel viel tegen, het bleek weinig meer te bieden dan een bed, duitse en turkse tv en een ontbijtzaal. Met veel plezier gingen we zondag naar de trein, op weg naar huis voor de échte Kerstbeleving. Dus niet. In Nederland is Vadertje Vorst overtroeft door Koning Sneeuw en heel het openbaar vervoer ligt plat. En zo zijn wij ongewenst gestrand in een vreemd land.

"Ongewenst gestrand in een vreemd land" en dat rond kersttijd. Als dat niet een start is voor een mooi kerstverhaal. Opeens moet ik denken aan Jozef en Maria die dachten na een lange reis te kunnen uitrusten en na het zoveelste 'nee' lijdzaam moeten accepteren dat ze die nacht niet in een herberg zullen slapen. Ook denk ik aan die vluchtelingen die na onvoorstelbare ontberingen stranden in Europa, ongewenst in een vreemd land, hopend (vertrouwend?) op een betere toekomst, voor hen of anders op z'n minst voor de generaties na hen.

Twee weken kerstvakantie wordt door deze en andere oorzaken minder leuk dan van te voren verwacht en ik klaag. Ik klaag erover dat ik nog maar zo weinig tijd heb voor mezelf om de dingen te doen die ík leuk vind. Dan schrijf ik dit stukje en ik schaam me. Ik schaam me dat ik überhaupt ergens over durf te klagen. En hoe lullig en afgezaagd het ook klinkt en hoe groot de 'heilig-boontje'factor ook is: sommigen zouden wensen dat ze boodschappen konden doen, een huis hadden om schoon te maken, een bed om op te maken, een fiets om te repareren. Ik beloof mezelf én jou: de rest van de vakantie klaag ik niet. Twee weken kerstvakantie: "Dat wordt genieten" en dat wordt het zeker, in opdracht van iedereen die minder fortuinlijk is.